Сегодня ровно пять лет, как с нами нет Ирека Нагимовича Сабирова.

Для всех нас он был и остаётся не просто коллегой, а настоящим другом, добрым советчиком, образцом чести, достоинства и безграничной скромности. Несмотря на свои глубочайшие знания, огромное количество премий и наград, он всегда оставался человеком невероятно светлой и широкой души, в которой находилось место для каждого. Его любили и уважали все без исключения.


А еще он был поэтом. Его стихи — это отражение его тонкой, красивой души, его любви к родной земле, своему народу. В них — вся глубина и мудрость, которые он носил в себе.


ТАТАРЛЫГЫМ
...Татар халкы һаман исән, чөнки
аның тамырлары нык. Татар ке-
шесе, кайда гына яшәмәсен, үзе-
нең татарлыгын онытмый.
Индус Таһиров
Еллар узган саен, күбрәк
Сизәм җирдә ямь барлыгын:
Язмыш каккан-суккан саен
Ныгый бара татарлыгым.

Булды үзе аптыраган
Мәлләрем юл чатларында;
Ят тарафка, бүтән юлга
Кереп киткән сакларым да.

Хәлсез ауган җирдән мине
Ни күтәрде, ни коткарды?
Чытырманнан туры юлга
Нинди куәт алып барды?

Ул – серле көч. Маңкортларга
Һич аңлатып булмый аны:
Ул көч – мине кеше иткән
Татар каны, татар аңы,

Ходай биргән яшәү дәрте,
Тән һәм әхлак чисталыгы,
Борынгыны бүгенгегә
Тоташтырган җеп барлыгы.

Шуңа күрә җиңеп барам
Рух чирлеген, уй тарлыгын;
Айлар-еллар узган саен,
Ныгый бара татарлыгым.
Октябрь 2002


Ирек Нагимович навсегда останется в истории нашего народа, в летописи Конгресса татар Челябинской области. Он будет жить в своих стихах, в своих делах и в сердце каждого из нас, кто имел счастье знать его.

20.10.2025